Mysz jest zwierzęciem należącym do rodziny myszowatych (Muridae), które z kolei należą do rzędu gryzoni (Rodentia). Nazwa gryzonie pochodzi od słowa rodere, co oznacza "gryźć". Do tego rzędu należy około 1/3 wszystkich gatunków ssaków. Gryzonie należą do szczepu łożyskowców, a te do podgromady ssaków żyworodnych. Pierwsze myszowate wykształciły się w neogenie (kenozoik), w pliocenie. Pierwotnie zamieszkiwały Eurazję, Australię i Afrykę, jednak z czasem rozprzestrzeniły się po całym świecie. Prowadzą nadziemny oraz podziemny tryb życia, a niektóre gatunki nawet nadrzewny.

Do tej pory opisane zostało 98 rodzajów myszowatych z około 460 gatunkami. Z czego w Polsce zamieszkuje 8 gatunków. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu do rodziny myszowatych zaliczano też m. in. nornicę rudą (Clethrionomys glareolus), nornika północnego (Microtus oeconomus), nornika burego (Microtus agrestis), nornika zwyczajnego, zwanego też polnikiem (Microtus arvalis), karczownika ziemnowodnego (Arvicola terrestris), darniówki (Pitymys) oraz piżmaka (Ondatra zibethica) zaliczane obecnie do nornikowatych, a także chomika - zaliczanego obok myszoskoczków do rodziny chomikowatych (Cricetidae). Obecnie do tej rodziny należą gatunki myszy i szczurów, których linie rozłaczyły się ok. 12 do 24 mln lat temu.

Myszowate powszechnie uważane są za szkodniki, roznoszące choroby oraz niszczące ludzką własność i wykradające jedzenie. Prawdopodobnie stąd też ich nazwa myszy. Prawdopodobnie słowo to pochodzi od sanskryckiego "Musch", co może oznaczać "kradzież".

Wielkość myszowatych jest bardzo zróżnicowana, najmniejsi przedstawiciele nie przekraczają 5 cm, zaś najwięksi, jak szczur drzewny, mogą osiągnąć długość do 80 cm. Myszowate mają ogromne zdolności przystosowawcze. Przedstawiciele rodzaju myszy byli znajdowanie w najróżniejszych środowiskach. Niedużą populację znaleziono nawet w kopalni, w Mysłowicach na głębokości 350 do 500 metrów. Myszy dostały się tam przed laty i przystosowały do życia w niej. Ich tułów, ogon, kończyny tylne i czaszka były krótsze niż innych osobników tego gatunku. Natomiast ich włosy zatokowe były dłuższe i bardziej elastyczne, aby zwierzęta mogły pewniej poruszać się w ciemnościach.

Rodzina ta, wraz z rzędem gryzoni odróżnia się od innych ssaków m. in. skąpym owłosieniem w niektórych miejscach ciała jak ogon i uszy, obecność łuskopodobnych tworów na ogonie, podwójna macica, a przede wszystkim stalerosnącymi siekaczami, pozbawionymi wykształconych zębodołów.

Do najbardziej znanych przedstawicieli tej rodziny należą: mysz domowa (Mus musculus), mysz polna (Apodemus agrarius), mysz leśna (Apedemus flavicolis), mysz zielna (Apodemus microps), mysz zaroślowa (Apodemus silvaticus), mysz kolczasta (Acomys), mysz pigmejska (Mus minutoides), mysz berberyjska (Lemniscomys barbarus), a także szczur śniady (Rattus rattus), szczur wędrowny (Rattus norvegicus), szczur drzewny (Phloeomys cunnigi), bobroszczur (Hydromys chrysogaster), wielkoszczur (Cricetomys gambianus) oraz badylarka (Micromys minutus) będąca najmniejszym ssakiem w Europie.

 

SYSTEMATYKA MYSZY DOMOWEJ

Domena - Eukarioty (Eukaryota/Eukarya)
Królestwo - Zwierzęta (Animalia)
Poskrólestwo - Tkankowce (Histozoa)
Typ - Strunowce (Chordata)
Podtyp - Kręgowce (Wertebrata)
Gromada - Ssaki (Mammalia)
Podgromada - Ssaki żyworodne/właściwe (Theria)
Szczep - Łożyskowce (Eutheria/Placentalia)
Rząd - Gryzonie (Rodentia
Rodzina - Myszowate (Muridae
Rodzaj - Mysz (Mus)
Gatunek - Mysz domowa (Mus musculus)

 

Bibliografia:
pl.wikipedia.org
Korda P., "O gryzoniach", wyd. Państwowe wydawnictwo rolnicze i leśne, Warszawa 1969

Drukuj Strone