MYSZ ZAROŚLOWA
Apodemus sylvaticus

Długość ciała: 7,5 - 11 cm
Długość ogona: 6,3 - 11,5 cm
Długość tylnej stopy: 1,9 - 2,4 cm
Długość ucha: 1,4 - 1,8 cm
Średnica gałki ocznej: 0, 42 - 0,46 cm
Masa: 11,5 - 30 g
Długość życia na wolności: najdalej 6 do 8 miesięcy, żadko rok
Długość życia w niewoli: 4 lata

WYGLĄD
Sierść żółtawobrązowa z szarym odcieniem na grzbiecie, brzuch i kończyny są jaśniejsze. Może posiadać, podobnie jak mysz leśna, żółte znaczenie, jednak jest ono mniejsze i podłużne. Ma duże stopy, białe na wierzchu, zaś pod spodem 6 medzeli. Ogon dwubarwny, z 120 do 170, najwięcej 190 pierścieniami łusek. Uszy i oczy bardzo duże. U samicy występują 3 pary sutek w tym 1 para piersiowych. Dymorfizm płciowy słabo wyrażony. Nie wydziela charakterystycznego mysiego zapachu.

WYSTĘPOWANIE
Gatunek objęty ochroną. Występuje od Islandii, łacznie z Wyspami Brytyjskimi, po Europę, poza północną Skandynawią. Zamieszkuje również środkową oraz południowo-zachodnią Azja po Syberię oraz Himalaje, Pamir, Ałtaj, Palestynę, Iran, Afganistan, a także północno-zachodnią Afrykę. Występuje w całej Polsce, najwięcej stanowisk występuje w środkowej i południowej części kraju. Mniejszą liczbę osobników stwierdzono w północnej częsci Polski, między innymi na Pobrzeżu Bałtyku, Pojezierzu Pomorskim i Mazurskim.

ŚRODOWISKO
Żyje przede wszystkim w zaroślach lasów sosnowych i mieszanych oraz na obrzeżach lasów liściactych. Można ją spotkać też w parkach i ogrodach, na polach i polanach leśnych. Zamieszkują też nasypy drogowe i kolejowe. Zimą często przenosi się do budynków. Występuje też w górach do wysokości 1000 m n.p.m.

TRYB ŻYCIA
Gatunek letem aktywny i w nocy, zimą mało ruchliwy, aktywna o zmierzchu i o świcie. Preferuje środowiska ciepłe i suche. W razie niebezpieczeństwa ucieka skacząc na tylnych łapach, wykonuje skoki na odległość nawet 80 cm. Poszczególne osobniki żyją samotnie. Dobrze się wspina, jednak woli żyć przy powierzchni ziemi. Moze wracać do gniazda ze znacznej odległości, 350 metrów i więcej. Kopie nory, często pod kamieniami, zazwyczaj posiadające dwa wejścia oraz komorę mieszkalną i spochrzową. W spirzarni przy obfitości pokarmu gromadzi duże zapasy. Czasem wykorzystuje też opuszczone nory innych gryzoni, np. norników. Buduje też gniazda pod wykrotami i w zmurszałych pniach. Wnętrze wyścieła liściami, mchem i trawą.

Jej naturalnymi wrogami są drobne ssaki drapieżne, jak np. lis, tchórz zwyczajny, gronostaj, łasica oraz sowy (płomykówka, puszczyk) oraz myszołów i pustułka. 

POKARM
Żywi się nasionami traw, ziół i drzewów, a także kwaitami, pąkami i młodymi pędami roślin, jagodami, grzybami, owadami, dżdżownicami oraz pająkami i ślimakami. Ogryza też podziene części roślin i korę.

Ślady żerowania myszy zaroślowej

ROZMNAŻANIE
Jej okres godowy przypada od marca do października. W łagodnym klimacie może też zimą. Na rok przypada od 3 do 4 miotów po 3 do 9 młodych, zwykle 4 do 6. Ciąża samicy trawa 23 do 26 dni, po urodzeniu młode są ślepe, otwierają oczy po 13, 18 dniach, ssą do 15 dnia. W wieku siedmiu do dziewięciu tygodni są dojrzałe płciowo. Młode z późnojesiennych miotów dojrzewają w następnym roku. 

WRÓĆ