MYSZ POLNA
Apodemus agrarius

Długość ciała: 6,4 - 12,5 cm
Długość ogona: 5,3 - 9 cm
Długość tylnej stopy: 1,7 - 2,1 cm
Długość ucha: 1,1 - 1,2 cm, 1,4 cm
Średnica gałki ocznej: 0, 35 - 0,37 cm
Masa: 11 - 39 g

WYGLĄD
Sierść ma zabarwienie rdzawobrązowe lub żółtawobrązowe, brzuch jaśniejszy. Obie barwy wyraźnie odgrodzone. Na grzbiecie ciemna smużka, ciągnąca się od czoła do ogona, jej szerokość to około 4 mm. Ogon otoczony 120 - 150 pierścieniami łusek, krótszy od ciała, stanowi 3/4 długości ciała. Uszy są bardzo małe jak na mysz. Stopy krótkie i szerokie. Na tylnych stopach sześć modzeli. Samica posiada 4 pary sutek, z czego 2 w okolicy klatki piersiowej.

WYSTĘPOWANIE
Występuje we wschodniej i południwo-wschodniej Europie, północnych Niemczech, Alpach oraz znacznej części Azji po Koreę, Japonię i Tajwan. W Polsce występuje na całym obszarze kraju, rzadziej spotykana w południowej części Pojezierza Pomorskiego i Mazurskiego, a także północnej części Niziny Wielkopolsko-Kujawkiej i na Dolnym Śląsku.

ŚRODOWISKO
Spotykana zarówno na terenach nizinnych, wyżynnych oraz górskich. Zamieszkuje przede wszystkim zarośla w obrzeżach lasów, w parkach i ogrodach a także pola uprawne, łąki, sady, brzegi rzek i jezior, a także cmentarze. Zimą można ją spotkać w stajniach i stodołach. Występuje też w górach do wysokości 900 m n.p.m.

TRYB ŻYCIA
Aktywna w znacznym stopniu w ciągu dnia. Unika piaszczystych gleb. Wspina się i skacze mniej sprawnie od niż inne gatunki krajowych myszy. Kopie również słabo, buduje płytkie, jednak dość długie chodniki. Gniazda umieszcza pod korzeniami drzew, krzewów, na miedzach oraz stertach zboża.

POKARM
Wszystkożerna, jej pokarm uzależniony jest od pory roku i środowiska. Wiosną najczęściej je nasiona, latem jagody, owoce drzew, mięczaki, owady oraz padlinę, czasem atakuje nawet żaby. Jesienią je nasiona drzew. W przeciwieństwie do większości gatunków nie żywi się zielonymi częściami roślin i pąkami. Na zimę gromadzi pokarm, jednak najczęściej nie wykorzystuje całości.

ROZMNAŻANIE
Jej okres godowy przypada od kwietnia do pździernika, na rok przypada od 3 do 4 miotów po 4 do 9 młodych, najwięcej 12. W miejskich populacjach Warszawy rodzi się od 5 do 7 młodych w miocie. Przerwy między miotami mogą wynosić 18 do 21, 23 dni. Ciąża samicy trawa 21 dni, po urodzeniu małe pozostają z matką przez trzy tygodnie. Oczy otwierają po 10 do 12 dniach, ssą do 14, 15 dnia. W wieku ośmiu tygodni są już dojrzałe płciowo.  

WRÓĆ