MYSZ DOMOWA
Mus musculus


Długość ciała:
7 - 12 cm
Długość ogona: 5, 5 - 11 cm
Długość tylnej stopy: 1,5 - 1,8 cm
Długość ucha: 1,0 - 1,5 cm
Średnica gałki ocznej: 0, 3 - 0,4 cm
Masa: 6 - 30 g
Długość życia na wolności: 3 miesięce, najdłuej 1,5 roku
Długość życia w niewoli: do 4 lat, najczęściej 1,5 roku, do 2 lat

Tekst ten opisuje cechy dzikich podgatunków myszy domowej, a tekże (pod koniec) charakteryzuje krótko jej udomowione formy. Nie ma tu opisu chowu myszy domowej, gdyż temu jest poświęcona reszta strony.

WYGLĄD
Sierść tego gatunku może mieć barwę od brunatnobrązowej do żółtawobrązowej, przy czym brzuch jest jaśniejszy. Formy synantropijne wykazują zatarcie granic w ubarwieniu grzbietu i brzucha, ściemnienie barwy brzucha oraz redukcja twarzowej części czaszki. Mysz ma smukłe ciało, pyszczek jest zaostrzony, uszy duże, cienkie, długie i nieowłosione, zaokrąglone na końcu. Ogon obudowuje od 150 do 205 pierścieni łusek. Na tylnych stopach znajduje się po sześć okrągłych modzeli. Samice posiadają pięć par sutek, a czego trzy w okolicy piersiowej. Myszy domowe wydzielają charakterystyczny mysi zapach (podobny zapach wydzielają ludzie z nieleczoną fenyloketonurią).

WYSTĘPOWANIE
Pierwotnie gatunek ten zamieszkiwał strefę stepów i półpustyń wschodniej Azji i Afryki. Prawdopodobnie w początkach rolnictwa na Biskim  Wschodzie nastąpiło przejście częsci populacji w okolice domostw ludzkich, a następnie wraz z ludźmi myszy rozprzestrzeniły się na cały świat.

W zachodniej części środkowej Europy występuje głównie szaro ubarwiony podgatunek Mus musculus domesticus zamieszkujący przeważnie domy, stodoły i stajnie. Pochodzi on prawdopodobnie od zachodnioazjatyckiego podgatunku, który przedostał się do zachodniej Europy przez obszar śródziemnomorski.

Na północnym wschodzie Europy, sięgając po Skandynawię i linię Łaby na zachodzie, najczęsciej spotykany jest brązowy podgatunek Mus musculus musculus. Wywodzi się prawdopodobnie od podgatunku Mus musculus spicilegus, z południowo-wschodniej Europy. Przebywa on latem na polach i łakach, a zimą w domostwach. Granica występowania tych gatunków przebiega wzdłuż Łaby i przez wschodnią Azję. Tam też można napotkać ich mieszańce.

ŚRODOWISKO
Pierwotnie gatunek ten zamieszkiwał tereny stepowe, obecnie występuje przede wszystkim w domostwach ludzkich, stajniach, stodołach oraz piwnicach, od wiosny do pierwszych przymrozków również w zaroślach  i ogrodach. Obecnie hodowana w domach, gdzie trafiła z laboratoriów. Z czasem stała się popularnym towarzyszem człowieka. Myszki które dostępne są w sklepach, są najczęściej niewiadomego pochodzenia mieszankami myszy laboratoryjnej. Jest to gatunek wybitnie plastyczny, może dostosować siędo życia w kopalniach czy nawet chłodniach w temperaturze zera stopni.

TRYB ŻYCIA
Aktywna najczęściej o zmierzchu i nocą, czasem za dnia. W warunkach naturalnych szczyt aktywności przypada na godziny po zachodzie słońca. W pomieszczeniach zamkniętych aktywna całą dobę, zaś oświtlonych od zmroku do rana. Unika wody, jednak w razie potrzeby nieźle pływa. Biega i wspina się wspomagając się chwytnym, nadającym równowagę ogonem.

Formy dziko żyjące mogą gromadzić zapasy nawet do kilkunastu kilogramów. Osobniki żyjące przy ludziach nie gromadzą zapasów, żywią się znajdowanym na bierząco pokarmem.

Żyje w grupach o ścisłej hierarchii, stadzie przewodzi jeden dominujący samiec. Jest to jedyny osobnik, który może kryć samice, o swoją pozycję musi nieustannie walczyć. Myszy zamieszkujące budynki zakładają gniazda wyściełane papierem, tkaninami, itp. W naturze wychowują małe w samodzielnie wykopanych norach. Samice często wychowują młode razem. Jeśli w stadzie znajduje się zbyt wiele osobników, samice będące niżej w hierarchi przestają przechodzić ruję, a u części młodszych dochodzi do uwstacznienia narządów rodnych.

Wrogami myszy domowej są koty, łasicowete (łasica, tchórz zwyczajny, kuna domowa), sowy (płomykówka) oraz ptaki drapieżne i krukowate.

POKARM
Wszystkożerna, najczęściej je produkty zbożowe i nasiona. W zależności od dostępności pożywienia może jeść zarówo wyłacznie pokarm roślinny, jak i zwierzęcy. Osobniki zamieszkujące budynki żywią się znalezionymi tam produktami spożywczymi.

ROZMNAŻANIE
Myszy zamieszkujące domostwa rozmnażają się cały rok. W naturze okres godowy przypada od kwietnia do października. Cykl trwa od 4 do 6 dni, zaś ciąża od 19 do 24 dni. Na rok przypada od 4 do 10 miotów po 1 do 12 młodych, przeciętnie 7 do 8. W przypadku myszy zamieszkujących stogi 3 do 9 (średnio 6), a w przypadku zamieszkujących budynki 1 do 10 (średnio 5, 6). Maksymalna liczba młodych w miocie to 21 osobników. Po urodzeniu małe pozostają z matką przez trzy tygodnie, w tym czasie otwierają oczy. Następuje to około 12 - 15 dnia, ssą do 18, 20 dni. W wieku 35 do 49 dni są już dojrzałe płciowo.

 

UDOMOWIONE ODMIANY MYSZY DOMOWEJ
Z gatunku Mus musculus oprócz wielu dzikich podgatunów rowinęły się też myszy będące potomkami osobników udomowionych wiele lat temu.
LABORATORYJNA, kiedyś BIAŁA - osiąga wielkość do 7 do 12 cm, ogon jest długości ciała, jej sierść może mieć nie tylko biały kolor, ale też wiele innych. Cena tych myszy to najczęściej od 5 do 6, 50 zł.
JAPOŃSKA (z której rozwinęły się MINIMOUSE) - osiąga wielkość około 5 do 7 cm, myszki te są białe w ciemne łaty. Jest ich mało, za to są duże.
RASOWA - osiąga wielkość około 10 cm, drugie tyle mierzy ogon, występuje w wielu odmianach barwnych. Cena takiej myszki to około 30 zł. Jedynie myszki kupione u hodowcy, posiadające rodowód są myszami rasowymi.

  

Myszy ze sklepów zoologicznych

Oprócz powyższych odmian nie występują z tego co wiem, żadne inne. Często w sklepach zoologicznych podają wymyślne nazwy, jedynie po to, żeby "towar" lepiej się sprzedawał, np. mysz chińska. Czasem łaciate myszy laboratoryjne nazywa się japońskimi. Sprzedaje się też tzw. "myszy tancerki", taka mysz również nie istnieje, są jedynie myszy "tańczące walca", jednak nie jest to odmiana, są to zwierzęta posiadające uszkodzony gen recesywny, co sprawia, że kręcą się wokół własnej osi. Posunięto się nawet do farbowania sierści zwierząt, aby je "uatrakcyjnić". Drukuj Strone

WRÓĆ