Jest klika kwestii który powinien przemyśleć przyszły właściciel myszy. Zakup myszy, zresztą jak każdego innego zwierzęcia, jest to coś co trzeba dokładnie przemyśleć, zanim gryzoń znajdzie się w domu. Wiadomo, że kiedy człowiek już zobaczy śliczne zwierzątko oraz zapragnie go, trudno odwieść go od tej decyzji, jednak potem może się okazać, że myszka musi opuścić dom, gdyż pojawią się okoliczności, których wcześniej jej właściciel nie przewidział.

PODSTAWY

W chowie myszy istnieje kilka kwestii które charakteryzują te gryzonie, a przyszły właściciel musi mieć ich świadomość zanim zdecyduje się na zakup tego gatunku. W innych, odpowiednich, działach można znaleźć rozwinięcie tych problemów, ich podstawy i sposoby na radzenie sobie z nimi.

Myszy są zwierzętami stadnymi, dlatego też powinno się brać minimum dwa osobniki.
Nie wolno ślepo ufać sprzedawcom, zwłaszcza w kwstii płci myszy. Zakupu najlepiej dokonać w towarzystwie osoby znającej się na tych gryzoniach lub samemu wcześniej zorientować się jak należy rozróżnić płeć.
Samce nie będą się akceptować jeśli nie będą rodzeństwem lub ojcem i synem. Mogą się też zaakceptować zwierzęta które znały się niemal od urodzenia. W innych przypadkach będą prowadzić walki, które mogą doprowadzić do śmierci słabszego osobnika.
W przypadku zamieszkiwania przez samca i samicę jednej klatki, samica napewno zajdzie w ciążę (o ile któreś ze zwierzę nie jest bezpłodne) i może urodzić nawet kilkanaście młodych.
Nie należy rozmnażać myszy, jeśli nie może się zapewnić odpowiedzialnej opieki młodym.
Myszy, przynajmniej w początkowym okresie życia, wymagają klatki od odstępach między prętami 0, 5 cm (5 mm), inaczej uciekną.
Mysz sama w sobie nie śmierdzi - dość nieprzyjemną woń wydziela mocz samców.
Mysz pozostawiona sama sobie dziczeje, dlatego też oswajanie należy rozpocząć jak najszybciej i nie zaniedbywać zwierzęcia w późniejszym okresie.
Codziennie trzeba wygospodarować dla myszy minimum godzinę.
Należy zapewnić gryzoniowi odpowiednie warunki i odpowiednio często zmieniać ściółkę inaczej zwierze będzie chorować.
W wydatkach na mysz należy przewidzieć możliwość opłaty wizyt u weterynarza.
Chore zwierzę trzeba pokazać lekarzowi, który zastosuje odpowiednie leczenie.
Myszka nie jest zabawką. Nie można na niej eksperymentować czy np. lubi pływać czy też czy może jeść czekoladę. Jeśli planuje się tego typu zajęcia lepiej zapytać najpierw np. specjalistę na forum, zamiast stresować lub truć gryzonia.
Mysz jest inteligentym, czującym zwierzęciem - trzeba postępować z nią odpowiedzialnie, zapewnić odpowiednie warunku i ograniczyć stres.

INNI LOKATORZY: LUDZIE I ZWIERZETA

Powinno się po pierwsze wziąć pod uwagę innych lokatorów domu czy mieszkania. Czy nowy zwierzak nie będzie im przeszkadzał, nie spowoduje uczulenia lub nie będzie musiał powrócić do sklepu z powodu zakazu rodziców.

Trzeba też pomyśleć o innych mieszkańcach domu jak pies czy kot. Część z nich może nie uznać nieupilnowanego gryzonia za współokatora, a za zabawkę. Nie zawsze klatka ochroni gryzonie, ich ogonki często wystają poza klatkę. Podobno nawet niektóre koty potrafą wyjąć gryzonia z klatki. Jedynym rozwiązaniem w tym przypadku pozostaje trzymanie myszek w pomieszczeniu niedostępnym dla kota lub w klatce tylu Duna czy terrarium.

Psy również mogą stanowić niebiezpieczeństwo dla myszek. Jeśli nie są przyzwyczajone do gryzoni mogą nie dawać im spokoju. Rozwiązaniem może tu być trzymanie mysiej klatki odpowiednio wysoko. Uparte polowanie zwierząt na myszy mimo to może być uciążliwe, co trzeba wziąść pod uwagę podejmując decyzję o przyjęciu do domu myszek. Nawet w przypadku, gdy pies czy kot tolerują gryzonie nie wolno pozostawiać zwierząt razem bez opieki!

UCZULENIE, HAŁAS, ZAPACH

Może się okazać, że właściel ma uczulenie, np. na mysie wiórki. Inną sprawą jest to czy jest gdzie ewentualnie umieścić myszki na noc. Myszy prowadzą głównie nocny tryb życia, podczas biegania w kołowrotku czy obgryzania drabinek, potrafią uniemożliwić sen. Tak więc muszą znaleźć się w pomieszczeniu, gdzie ewentualny hałas nie będzie nikomu przeszkadzać. Trzeba też pomyśleć o wspominanym mysim zapachu, czy on nie przeszkadza.

CZAS

Następnym aspektem nad którym powinno się zastanowić to to czy będzie się miało odpowiednią ilość czasu do poświęcenia myszkom. Jak każde zwierze potrzebują one pewnej uwagi, i to nie tylko w pierwszych dniach ich posiadania. Z powodu jej braku mogą nawet zdziczeć. Do tego dochodzi częste zmienianie ściółki, pilnowanie aby myszki miały wodę oraz pożywienie.

Gdy już rozpatrzy się wszystkie aspekty, będzie można podjąć właściwą decyzję. Nie należy liczyć na to, że problemy z czasem się rozwiążą, bo wcale nie musi tak być, a niewinne niczemu myszki za to zapłacą. Jeśli jednak podejmie się odpowiedzialną decyzję posiadania myszy przyniosą one właścicielowi wiele radości oraz możliwość ciekawych obserwacji.

ZWIERZĘTA NIE NADAJĄ SIĘ NA PREZENT

Myszek, jak każdego innego żywego stworzenia, nie można dawać jako prezent. Nawet jeśli wiadomo, że osoba, którą chce się uszczęśliwić pragnie tych gryzoni, nie należy robić z nich niespodzianki. Może potem okazać się, że osoba ta nie jest w tej chwili gotowa na posiadanie myszy, np. nie ma funduszy lub jej rodzice nie wyrażają zgody na zwierzę w domu. Może być też wiele innych powodów się nie pomyśli, więc należy zawsze najpierw się upewnić jaka jest sytuacja zanim podejmie się jakieś kroki.

REGULACJE PRAWNE

Mysz często traktowana jest jak szkodnik, zwierze którego życie stanowi niewielką wartość. Jeśli jednak przyjmuje się jaki kolwiek gatunek zwierzęcia do domu należy zdać sobie sprawę, że ono też ma swoje prawa, a łamanie ich jest objęte karą. Lektura ustaw dotyczących zwierząt może być też bardzo ciekawa i uświadamia, że opieka nad zwierzęciem nie jest tylko naszym wewnętrzym obowiązkiem narzucanym przez samych siebie ale też przez władze ustawodawcze.

Ustawa o ochronie zwierząt
z dnia 21 sierpnia 1997 r.

ART. 1. 1. Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę.

ART. 5. Każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania.

ART. 6. 1. Nieuzasadnione lub niehumanitarne zabijanie zwierząt oraz znęcanie się nad nimi jest zabronione.

ART. 6. 2. Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności:
1) umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia, nie stanowiące dozwolonego prawem zabiegu lub doświadczenia na zwierzęciu,
2) doświadczenia na zwierzętach powodujące cierpienie, przeprowadzone z naruszeniem przepisów ustawy,
3) umyślne używanie do pracy lub w celach sportowych albo rozrywkowych zwierząt chorych, w tym rannych lub kulawych, albo zmuszanie ich do czynności mogących spowodować ból,
4) bicie zwierząt przedmiotami twardymi i ostrymi lub zaopatrzonymi w urządzenia obliczone na sprawianie specjalnego bólu, bicie po głowie, dolnej części brzucha, dolnych częściach kończyn,
[...]
7) używanie uprzęży, pęt, stelaży, więzów lub innych urządzeń zmuszających zwierzę do przebywania w nienaturalnej pozycji, powodujących zbędny ból, uszkodzenia ciała albo śmierć,
8) dokonywanie na zwierzętach zabiegów i operacji chirurgicznych przez osoby nie posiadające wymaganych uprawnień bądź niezgodnie z zasadami sztuki lekarsko-weterynaryjnej, bez zachowania koniecznej ostrożności i oględności oraz w sposób sprawiający ból, któremu można było zapobiec,
9) złośliwe straszenie lub drażnienie zwierząt,
10) utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego niechlujstwa oraz w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji,
11) porzucanie zwierzęcia, a w szczególności psa lub kota, przez właściciela bądź przez inną osobę, pod której opieką zwierzę pozostaje,
12) stosowanie okrutnych metod w chowie i hodowli zwierząt,
[...]

ART. 7. 1. Zwierzę, które jest rażąco zaniedbywane lub okrutnie traktowane, może być odebrane, czasowo lub na stałe, właścicielowi{ }bądź innej utrzymującej je osobie, na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) podjętej z urzędu lub na wniosek organu Policji, lekarza weterynarii albo inspektora Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub upoważnionego przedstawiciela innej organizacji społecznej o podobnym statutowym celu działania i przekazane do schroniska dla zwierząt albo pod opiekę innej osoby lub instytucji.

ART. 9. 1. Kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody.

ART. 24. 1. Transport zwierząt odbywa się środkami do tego celu przystosowanymi i jest prowadzony w odpowiednich warunkach, a w szczególności:
[...]
3) środki transportu zwierząt powinny spełniać warunki utrzymania odpowiedniej temperatury, wentylacji, przestrzeni oraz naturalnej pozycji,
4) w trakcie dłuższego transportu zwierzęta muszą mieć zapewnioną odpowiednio często wodę i karmę oraz odpoczynek,
5) zwierzętom chorym lub rannym zapewnia się niezwłocznie pomoc weterynaryjną,
6) zwierzęta wwożone do kraju oraz wywożone za granicę muszą być wiezione najkrótszą drogą i bez zbędnych postojów, a ich odprawa graniczna odbywa się poza kolejnością.

ART. 24. 2. Zabrania się:
1) transportu zwierząt w okresie okołoporodowym oraz młodych zwierząt oddzielonych od matek, niezdolnych do przyjmowania stałych pokarmów,
[...]

ART. 25. Prowadzący pojazd mechaniczny, który potrącił zwierzę, obowiązany jest, w miarę możliwości, do zapewnienia mu stosownej pomocy lub zawiadomienia jednej ze służb, o których mowa w art. 33 ust. 3.

ART. 27. 1. Zabiegi lekarsko-weterynaryjne na zwierzętach są dopuszczalne dla ratowania ich życia lub zdrowia oraz dla koniecznego ograniczenia populacji i mogą być przeprowadzane wyłącznie przez osoby uprawnione.

ART. 33. 1. Uśmiercanie zwierząt może być uzasadnione wyłącznie:
1) potrzebą gospodarczą,
2) względami humanitarnymi,
3) koniecznością sanitarną,
4) nadmierną agresywnością, powodującą bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego,
5) potrzebami nauki [...].

ART. 33. 3. W przypadku konieczności bezzwłocznego uśmiercenia, w celu zakończenia cierpień zwierzęcia, potrzebę jego uśmiercenia stwierdza lekarz weterynarii, inspektor Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub innej organizacji o podobnym statutowym celu działania, funkcjonariusz Policji, straży miejskiej lub gminnej, Straży Granicznej, pracownik Służby Leśnej lub Służby Parków Narodowych, strażnik Państwowej Straży Łowieckiej, strażnik łowiecki lub strażnik Państwowej Straży Rybackiej.

ART. 34. 4. Zabrania się:
1) uśmiercania zwierząt w okresie okołoporodowym, z wyjątkiem potrzeb badań naukowych,
2) uśmiercania zwierząt kręgowych przy udziale dzieci lub w ich obecności,
3) wytrzewiania (patroszenia), oparzania, zdejmowania skóry, wędzenia i oddzielania części zwierząt stałocieplnych, przed ustaniem odruchów oddechowych i mięśniowych.

ART. 35. 1. Kto zabija zwierzę z naruszeniem przepisów [...] albo znęca się nad nim [...], podlega karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności albo grzywny.

ART. 35. 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa ze szczególnym okrucieństwem, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo grzywny.

Powyrzej można znaleźć jedynie przykłady najbardziej trafnych przepisów w przypadku chowu i hodowli myszek. Zachęcam do zapoznania się z całością ustawy, gdzie również można się dowiedzieć jak można pomóc zwierzęciu jeśli ma się informacje o osobie która je krzywdzi.

Całość ustatwy można znaleźć na stronie Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej pod adresem www.sejm.gov.pl, skąd też pobrane zostały jej fragmenty. Drukuj Strone