Badylarka (Micromys minutus)

Może ją widziałem raz, a może nie widziałem w ogóle. Nie wiem, bo trwało to ułamki sekund. Jakieś maleńkie zwierzątko wspięło się na źdźbło trawy przede mną i równie szybko z niego zeskoczyło. - Czyżbym widział badylarkę? - Pomyślałem.

Badylarka (Micromys minutus) Adam Wajrak Może ją widziałem raz, a może nie widziałem w ogóle. Nie wiem, bo trwało to ułamki sekund. Jakieś maleńkie zwierzątko wspięło się na źdźbło trawy przede mną i równie szybko z niego zeskoczyło. - Czyżbym widział badylarkę? - Pomyślałem Nie byłem pewien, bo badylarkę - naszego najmniejszego gryzonia - wcale nie tak łatwo zobaczyć. Po pierwsze oczywiście, dlatego, że jest to zupełne maleństwo. Waży od 5 do 10 gram, czyli dwa razy mniej niż znana wszystkim mysz domowa. Poza tym badylarki mieszkają głównie w gęstych trawach zwanych turzycami nad brzegami rzek i w wilgotnych lasach. A w takich chaszczach często trudno dostrzec znacznie większe zwierzaki. A tymczasem ja bardzo chciałbym kiedyś zobaczyć badylarkę i być całkowicie pewny, że to właśnie ona. Nie ze względu na to, że jest taka mała, ale dlatego, że posiada ona wiele ciekawych przystosowań. Zapewne jak się domyślacie, dla maleńkiej badylarki kępy wysokich traw to samo, co dla człowieka dżungla amazońska. I rzeczywiście badylarka ma cechy zwierzaka żyjącego w dżungli. Przede wszystkim dość długi ogonek, nieco krótszy tylko niż reszta ciała. Otóż za pomocą tego ogonka badylarka potrafi się chwytać łodygi, co bardzo ułatwia jej wspinaczkę po nasiona, bo poza czterema punktami oparcia, jakimi są łapki ma też piąty - ogonek. Ale to nie wszystko. Podobnie jak wiele innych zwierząt żyjących w takich gęstwinach, badylarka buduje wiszące gniazdo. To gniazdo badylarki jest misternie utkane z traw i liści, ma kształt kuli z jednym wejściem i dość łatwo może zostać pomylone z gniazdem ptasim. Zresztą gniazdo badylarki i gniazdo ptasie służy do tego samego celu, jakim jest wychowanie młodych.

Portal: gazeta.pl
Adam Wajrak
(15-03-2002)

WRÓĆ